Het is nu eenmaal een feit dat een hond die in ernst aanvalt niet in onze samenleving te handhaven is. Zo’n hond kan uw hele gezin op een gegeven moment in de greep van angst brengen. Hieronder vindt u informatie waarmee u kunt beslissen of uw hond te gevaarlijk is om hem te blijven houden.

Hoe kunt u weten of de agressie abnormaal en ernstig is?
Een normale hond ontwikkelt in zijn puppytijd een zeer nauwkeurige beheersing over hoe hard hij bijt. In het spel leert de pup zijn beet zodanig af te remmen dat er geen of nauwelijks druk achter zit. Er wordt geen enkele schade bij de ander aangericht. We noemen dit ‘beetbeheersing’.

Normale honden hebben geen enkele behoefte om een soortgenoot of andere sociale partner (b.v., de mens) te beschadigen. Zelfs bij een heftige ruzie tussen honden gebruiken normale honden zorgvuldig de beetbeheersing. Ze verwonden elkaar niet of nauwelijks en nooit expres. De (zeldzame) verwondingen zijn doorgaans kleine hoektandgaatjes, soms een winkelhaak waar een hoektand per ongeluk bleef hangen net toen de andere hond zich wegdraaide. Er zijn in ieder geval geen wonden die vele hechtingen nodig hebben.

Een normale hond zal u niet naderen met de bedoeling om aan te vallen. Hij zal agressie alleen gebruiken wanneer hij in een voor hem enge situatie is gedrukt, waarbij hij geen vluchtweg ziet. Wanneer een normale hond zich in een hoek gedreven voelt en echt bang is, gebruikt hij nooit meer agressie dan nodig is om een vluchtweg te openen. Hij haalt even uit, hapt in de lucht, of in een zeer benauwde situatie pakt hij een arm of een been even beet (zonder de volle kracht van zijn kaken te gebruiken). Zodra het kan, neemt hij de benen. Hij blijft niet om het conflict voort te zetten. In het ergste geval houdt u er een klein gaatje en een blauwe plek aan over – maar zelfs dit is meestal niet het geval.

FEIT: Wanneer een hond meer dan deze oppervlakkige verwondingen veroorzaakt bij het bijten, wanneer er wonden zijn die veel hechtingen nodig hebben of een operatie, heeft u met abnormale en ernstige agressie te maken. Of de hond kan zijn beet niet beheersen, of hij wil dit niet. Er is bij zo’n hond altijd gevaar dat hij weer ernstig zal bijten.

Is gedragstherapie een mogelijkheid?
Een hond leert zijn beet te beheersen voor hij zijn melkgebit verliest. Daarna is het te laat, de hond kan het nooit meer leren. Een hond die zijn beet niet heeft leren beheersen is levensgevaarlijk – voor mens en dier.

Een hond die zijn beet niet wil beheersen kan – ook na een therapie of training – altijd weer overgaan tot het niet afgeremd bijten. De therapie leert hem dat er andere mogelijkheden zijn dan echt bijten. Hij zal niet bijten zolang alles hem bevalt. Maar je blijft afhankelijk van de keuze van de hond, of hij wel zin heeft andere mogelijkheden in te zetten wanneer iets hem niet bevalt. Hij zal altijd bereid blijven om weer ernstige agressie te gebruiken als hem dit wenselijk lijkt.

Een hond die een andere hond verminkt of gedood heeft, zal dit in de toekomst weer doen.

FEIT: Gedragstherapie heeft alleen zin bij een hond die minimale agressie gebruikt wanneer hij bang of boos is. Een hond die ernstige agressie (heeft) gebruikt zal altijd gevaarlijk blijven.

Wat moet ik ermee als mijn hond alleen naar andere honden en dieren agressief is?
Wanneer u van honden houdt, zult u het even erg vinden wanneer uw hond een andere hond ernstig verwondt als wanneer hij mensen aanvalt. Bedenk ook dat een hond die gevaarlijk is voor andere honden hierdoor ook een gevaar voor de mens is. Er zijn maar weinig mensen die uw hond hun eigen hond zullen laten verminken of doden zonder zelf in te grijpen. U loopt het risico dat uw hond zijn agressie naar deze mens omricht.

Bedenk dat een hond die een gevaar is voor andere honden ook gevaarlijk is voor kinderen. Dit geldt niet alleen voor kinderen onder de vijf jaar, maar voor alle kinderen die nog niet sprekend op een volwassen mens lijken – dus alle kinderen jonger dan ongeveer veertien tot vijftien jaar oud.

Dit betekent dat u uw hond altijd bij andere honden en dieren uit de buurt houdt. Het betekent dat u niet met hem naar een park of bos gaat waar andere honden loslopen. Het is niet alleen dat u hem daar niet loslaat, maar dat u hem nergens brengt waar hij door een andere hond benaderd kan worden.

Vanwege het gevaar voor kinderen is het raadzaam de hond altijd te muilkorven wanneer hij buiten uw huis is – ook wanneer hij aangelijnd is. Kinderen naderen een aangelijnde hond vaak, en vaak plotseling, op straat. U moet het risico wegnemen dat hij dan kan bijten. Neem de hond niet mee op bezoek bij mensen die honden en/of kinderen hebben.

FEIT: U kunt kiezen om het probleem te beheersen (een oplossing is er niet). ‘Management’ heet dat. Maar dan moet u dit secuur en consequent doen, want het is niet eerlijk om kinderen of andere honden en dieren aan uw hond op te offeren. U moet bereid zijn om hem op straat te muilkorven, ongeacht de reacties die dit bij anderen opwekt.

Is herplaatsing een mogelijkheid?
Wij – en de meeste asielen in Nederland – vinden van niet. Een hond die iemand ernstig heeft verwond of iemand heeft aangevallen, wordt doorgaans te gevaarlijk bevonden voor herplaatsing. Veel asielen maken een uitzondering voor de vechthondenrassen. Dit is ons een raadsel. Een vechthond die in ernst heeft gebeten is minstens zo gevaarlijk als elke andere hond die dit heeft gedaan.

FEIT: Met herplaatsing schuift u het probleem alleen maar naar een ander toe. Het probleem zelf blijft onopgelost. Herplaatsing is ook niet eerlijk tegenover de hond. Omdat hij meestal weer ernstig bijt, wordt hij steeds weer doorgeschoven (en steeds ongelukkiger), om uiteindelijk alsnog te worden ingeslapen.

Maar is het dan de schuld van de hond?
Veel honden zijn door de mens in de steek gelaten. Of ze worden te beschermd opgevoed, of ze worden geslagen en getergd, of ze worden met hersenafwijkingen gefokt waardoor zij hun agressie niet kúnnen (maar ook niet willen) beheersen. Je kunt stellen dat het nooit direct de schuld van de hond is dat hij abnormaal agressief is.

Maar hij is niet het enige onschuldige slachtoffer. De mensen of dieren die hij aanvalt zijn eveneens onschuldig. Ze worden niet alleen fysiek, maar ook geestelijk voor het leven getekend (als ze een aanval overleven). Het is niet te verdedigen één hondenleven te redden ten koste van een veelvoud aan andere levens. Het is onze verantwoordelijkheid om deze anderen te beschermen tegen de fouten die de mens heeft gemaakt – of dat in de opvoeding, de afstraffing of het fokken zijn gebeurd.

FEIT: De schuldvraag doet niet terzake. Wie de schuld ook heeft, het is niet eerlijk tegenover andere, even onschuldige wezens om een hond die ernstige agressie gebruikt te handhaven.

Het inslapen
Wanneer wij een hond in laten slapen dan weten wij dat wij hem zijn toekomst ontnemen. Het is gepast om hier verdriet over te voelen. Het blijft echter een feit dat de hond hiervan geen weet heeft. Een hond die de mens aanvalt is – behalve de vechthondenrassen – meestal zelf niet erg gelukkig.

FEIT: Een hond die ingeslapen wordt, voelt niets anders dan de hond die voor een operatie onder narcose moet. Nogmaals, wij weten wat hem ontnomen wordt maar dat weet hij niet zelf. Zolang u zich rustig en vrolijk blijft gedragen, is het inslapen in de beleving van de hond niet erger dan het halen van de jaarlijkse inenting.

HET ALLERBELANGRIJKSTE: Mocht u gewetenswroeging hebben, leer dan uit de ervaring. Laat uw volgende pup gelijk vanaf zijn achtste week spelen met en gecorrigeerd worden door normale, sociale volwassen honden zonder hem hiertegen te ‘beschermen.’ Train uw volgende hond met snoepjes en positieve methodes in plaats van met de slipketting, de prikketting en andere (harde) straf.
Koop niet nog een keer een pup van een ras dat gericht voor agressie is gefokt.

Zie ook:
Erfelijkheid van het gedrag in de abnormaal agressieve hond,

Terug naar de feiten                                     Volgende feit